Λένε, πως η ζωή ενός επαγγελματία ποδοσφαιριστή στην ενεργό δράση έχει συνήθως ημερομηνία λήξης. Σπουδαίοι ποδοσφαιριστές, όπως ο Κριστιάνο Ρονάλντο, ο Λιονέλ Μέσι ή ο Λούκα Μόντριτς που αγωνίζονται ακόμα σε υψηλό επίπεδο αποτελούν ελάχιστα παραδείγματα αθλητών που συνεχίζουν να πρωταγωνιστούν σε προχωρημένη -για τα «ποδοσφαιρικά» δεδομένα- ηλικία.
Υπάρχει όμως, ένας άνθρωπος που δεν άφησε ποτέ την ηλικία του να του στερήσει την δυνατότητα να ακολουθεί αυτό που αγαπά. Ένας θρύλος του ιαπωνικού ποδοσφαίρου, που έχει καταρρίψει κάθε ρεκόρ και που πρακτικά, αψηφά διαρκώς το πέρασμα του χρόνου και τα νοητά ηλικιακά όρια που υπάρχουν για έναν ποδοσφαιριστή.
Ο Καζουγιόσι Μιούρα, γνωστός και ως "King Kazu", λίγες μέρες αφότου έκλεισε τα 59, συνεχίζει να μπαίνει στο γήπεδο και αποτελεί μια μοναδική ιστορία, βγαλμένη από κάποιο παραμύθι για τους πιο ρομαντικούς ποδοσφαιρόφιλους του κόσμου. Αγωνίζεται στη Φουκουσίμα Γιουνάιτεντ, στην 3η κατηγορία της Ιαπωνίας, διανύοντας την 41 σεζόν του ως ποδοσφαιριστής.
Τα πρώτα του βήματα στη Βραζιλία με συμπαίκτη τον Σόκρατες
Γεννήθηκε στις 26 Φεβρουαρίου 1967 στη Σιζουόκα της Ιαπωνίας και ξεκίνησε την καριέρα του πολύ πριν υπάρχουν καν ως ιδέα οι σημερινοί αστέρες του παγκόσμιου ποδοσφαίρου. Το 1982 και ενώ ήταν μόλις 15 ετών, άφησε την Ιαπωνία και ταξίδεψε στην Βραζιλία, από όπου και άρχισε την ατέλειωτη καριέρα του. Μετά από μια τετραετία στα δρομάκια και τις φαβέλες, εκεί όπου έμαθε ουσιαστικά να παίζει ποδόσφαιρο, υπέγραψε το πρώτο του επαγγελματικό συμβόλαιο με την Σάντος. Εκεί, είχε την τύχη να συνυπάρξει στα ίδια αποδυτήρια με μεγαθήρια του ποδοσφαίρου της εποχής, όπως ο Σόκρατες, ο Ντούνγκα, καθώς και ο Σαμπάιο.
Έκτοτε, ακολούθησαν αρκετές ομάδες στην πλούσια καριέρα του, με περάσματα από χώρες όπως η Ιταλία, η Κροατία και η Αυστραλία, αφήνοντας σημαντική παρακαταθήκη στο ποδόσφαιρο της χώρας του.
Ο αναμορφωτής του ιαπωνικού ποδοσφαίρου
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όταν η Ιαπωνία επιχείρησε να μπει δυναμικά στον παγκόσμιο ποδοσφαιρικό χάρτη, ο Μιούρα έγινε το πρόσωπο της νέας εποχής. Το 1993 γύρισε στην πατρίδα του και πρωταγωνίστησε στην δημιουργία και προώθηση της J-League, του ιαπωνικού πρωταθλήματος.
Ολοκλήρωσε την πρώτη του σεζόν με 25 τέρματα σε όλες τις διοργανώσεις, κατακτώντας το βραβείο του πολυτιμότερου παίκτη σε μια λίγκα με ονόματα όπως αυτά των Ζίκο και Λίνεκερ. Με τη φανέλα της εθνικής ομάδας σημείωσε 55 γκολ σε 89 συμμετοχές και εξελίχθηκε στο πρώτο μεγάλο ποδοσφαιρικό είδωλο της χώρας.
Το 1998, λίγο πριν το πρώτο Μουντιάλ της Ιαπωνίας, έμεινε εκτός αποστολής. Ήταν ίσως το μεγαλύτερο πλήγμα της καριέρας του. Όντας σταθερά πρωταγωνιστής με την φανέλα της εθνικής του και εκ των βασικών συντελεστών της κατάκτησης του Ασιατικού Κυπέλλου Εθνών το 1992. Μια χρονιά πριν το Μουντιάλ, ο Μιούρα ήταν καθοριστικός σημειώνοντας 14 τέρματα στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου, με την απουσία του από την τελική φάση της διοργάνωσης να αποτελεί το μεγαλύτερο «απωθημένο» του μέχρι και σήμερα.
Ένα ρεκόρ που θα κρατήσει για πάντα
Το 2017, σε ηλικία 50 ετών και 14 ημερών, έγινε ο γηραιότερος σκόρερ σε επαγγελματικό αγώνα και μπήκε στο Βιβλίο Γκίνες. Ένα ρεκόρ που έμοιαζε βγαλμένο από σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Από το 1986 και έπειτα, διένυσε τέσσερις διαφορετικές δεκαετίες ποδοσφαίρου. Όταν έκανε το ντεμπούτο του, το ίντερνετ δεν είχε ακόμη μπει στην καθημερινότητα των ανθρώπων, το Champions League δεν υπήρχε με τη σημερινή μορφή και οι περισσότεροι σημερινοί σταρ (αν όχι όλοι) δεν είχαν γεννηθεί.
Πέρασε τα χρόνια του σε έξι χώρες και πέντε διαφορετικές ηπείρους, αναζητώντας πάντα μια πρόκληση και ένα περιβάλλον που θα του έδινε την ευκαιρία να κάνει αυτό που αγαπά: να παίζει ποδόσφαιρο.
Ένα πραγματικό case study, μια ξεχωριστή ιστορία
Έχοντας κλείσει πια τα 59, ο King Kazu μπορεί να χαρακτηριστεί ακόμα και υπεράνθρωπος. Πώς όμως μπορεί να συνεχίζει να αγωνίζεται σε αυτή την ηλικία;
Το βασικό κριτήριο είναι η καθημερινή άσκηση. Πειθαρχία, καθημερινή προπόνηση, προσεγμένη διατροφή σε συνδυασμό με την τρέλα για το ποδόσφαιρο, έφεραν τον Μιούρα στο σήμερα. Ο ίδιος, έχει δηλώσει πολλές φορές πως τα ρεκόρ δεν τον γεμίζουν και κυρίως δεν τον απασχολούν. Κυνηγά τη χαρά του να μπαίνει στο γήπεδο. Να ακούει το σφύριγμα της έναρξης. Να αισθάνεται παίκτης.
Σήμερα αγωνίζεται στην Ιαπωνία, κυρίως ως σύμβολο και μέντορας για τις νεότερες γενιές. Δεν αναζητά την προβολή ή την δόξα. Ούτε ψάχνει τρόπους να πλουτίσει από το ποδόσφαιρο. Απολαμβάνει απλώς την παιδική του αγάπη. Αυτή που ξεκίνησε όταν ήταν ένα παιδί 15 χρονών και αποφάσισε να ζήσει στη Βραζιλία. Διότι, στο κάτω κάτω, ο αθλητισμός και δη το ποδόσφαιρο, είναι φτιαγμένα για να προσφέρουν ιστορίες που μοιάζουν περισσότερο με όνειρο παρά με πραγματικότητα.
